Sąd orzekając wyrok rozwodowy z orzeczeniem o winie musi być pewien, że powodem rozkładu związku małżeńskiego i orzeczenia rozwodu jest wina wyłącznie jednego z małżonków. Ustalenie przez Sąd choćby minimalnej winy jednej ze stron przy przeważającej winie drugiej strony, skutkuje orzeczeniem rozwodu z winy obojga stron co w praktyce oznacza, że różnica w przyczynieniu się do rozwodu nie ma wpływu na wyrok z orzeczeniem winy.

Podstawową różnicą pomiędzy orzeczeniem rozwodu z winą lub bez winy w sferze emocjonalnej i moralnej to stwierdzenie jasno w wyroku, kto faktycznie ponosi wyłączną winę za doprowadzenie do rozwodu. Małżonek zawiedziony małżeństwem i pokrzywdzony w nim ma pełną świadomość i satysfakcję, że druga strona w całości przyczyniła się do rozkładu związku małżeńskiego swoim złym postępowaniem i zachowaniem w stosunku do drugiego małżonka.

Uprawnieniem wynikającym z orzeczenia rozwodu z winy drugiego małżonka jest prawo do dochodzenia alimentów bezterminowo w sytuacji kiedy warunki finansowe niewinnego małżonka, pogorszą się w stosunku do jego dotychczasowego standardu życia. Zmiana standardu życia na gorszy nie musi być związana z niedostatkiem i popadnięciem w stan ubóstwa wystarczy, że będą gorsze od dotychczasowych. Natomiast uprawnień alimentacyjnych w przypadku rozwodu bez orzekania winie można dochodzić w okresie 5 lat tylko w sytuacji znalezienia się w niedostatku lub popadnięciem w stan ubóstwa.